• AbstracteKunst.Nu

    Ton Meulendijks

  • AbstracteKunst.Nu

    Ton Meulendijks

  • AbstracteKunst.Nu

    Ton Meulendijks

  • AbstracteKunst.Nu

    Ton Meulendijks

  • AbstracteKunst.Nu

    Thomas Meulendijks

  • AbstracteKunst.Nu

    Ton Meulendijks

Op-Art is een afkorting van Optical Art. Het is een stroming in de moderne kunst en hedendaagse kunst. Op-art ontstond uit de geometrische abstracte kunst en wordt wel eens te nauw verbonden met de kinetische kunst.

Het was de Pools-Franse schilder Henryk Berlewi, die deel uitmaakte van de Proun-groep met El Lissitzky en Kasimir Malewitsj, die tussen 1922 en 1924 in Berlijn de leerstellingen uitwerkte omtrent zijn Mechano-Faktura. Daarmee wees hij de weg naar een aantal Franse abstracte kunstenaars, die kort voor de Tweede Wereldoorlog experimenteerden met optische fenomenen, die ze gebruikten om niet-narratieve of niet-suggestieve composities samen te stellen. Met geometrische combinaties, transparanties en overlappingen werden optische, zoniet kinetische, indrukken en reacties gecreëerd.

Na de bevrijding, in 1944, groepeerden zich in de pas opgerichte galerij van Denise René te Parijs een aantal kunstenaars om de van oorsprong Hongaarse schilder Victor Vasarely.

De term op-art werd echter pas voor het eerst in druk genoemd in Time Magazine in oktober 1964 en compleet gedefinieerd door R.H. Carraher en J. Thurston in hun studie Optical Illusions and the Visual Arts, in 1966. Men kan daarbij niet om het werk van de Yale-professor Josef Albers Interaction of colors, uit 1963, heen.

Vanaf ongeveer 1963 nam de op-art een grote vlucht en werd deze zelfs in de mode toegepast, waar vooral zwart-witte stoffen met geometrische figuren bijvoorbeeld in japonnen werden toegepast.

Op-art mondde uiteindelijk uit in de kinetische kunst, in de hard-edge en in de minimal art.